ImagoIk hoor ouders van basisschoolleerlingen onderling over de schoolkeuze van hun kinderen praten. En ik schrik ervan:  “Ja, mijn Maaike mag naar de Havo en hoe is het met Joep? Wat gaat hij doen?”
De ouder in kwestie begint al en beetje ongemakkelijk te kijken en schoorvoetend komt er dan uit:  “Tja, Joep moet naar het vmbo…”.

Dus je mág naar de havo, maar je móet naar het vmbo!
Er is iets goed mis met het imago van het vmbo, want is het niet vreemd dat vmbo TL in de volksmond
nog altijd “mavo” genoemd wordt?

Hoe komt het dat een groot deel van de ouders niet weet dat vmbo GL en vmbo TL (ja “de mavo” ja) hetzelfde niveau is? Je kunt met beide doorstromen naar MBO niveau 4 (tachtig procent van de “TL-ers” volgt deze weg (*)). Wat is het verschil dan? Het verschil zit in de praktische aanpak: bij GL krijg je praktijkvakken – het is namelijk beroepsgericht, terwijl vmbo TL alleen theorievakken heeft. Met een TL diploma kun je naar de Havo, maar met GL niet – want er is een theoretisch vak vervangen voor praktijk. Maar met een extra examen in een theorievak kun je alsnog naar de Havo.

Het vmbo is ondergewaardeerd: een denker staat in onze maatschappij blijkbaar boven een doener. Maar hierbij vergeten we dat het grootste deel van de werkende bevolking juist die doeners zijn, precies de mensen die via het vmbo een mbo opleiding hebben gedaan. Vaak zijn dat ook de kleine zelfstandigen, waar we als maatschappij absoluut niet zonder kunnen. Terwijl je volgens mij een hele rits denkende leidinggevende rustig kan wegbezuinigen…. of gooi ik nu de knuppel in het hoenderhok?

Dus aan de opleiding kan het niet liggen. Ligt het dan aan de naam? Mavo staat voor Middelbaar Algemeen Vormend Onderwijs, vmbo staat voor Voorbereidend Middelbaar Beroepsonderwijs. Maar vmbo is ook middelbaar algemeen vormend, maar dan met iets extra’s: namelijk praktijk. Leerlingen in het vmbo krijgen niet alleen de algemeen vormende theorie maar ook de praktische vakken: leren door te doen!

Tijd voor een nieuwe naam dus. Mavo is een goede betrouwbare naam, dus volgens mij moeten we daar dicht in de buurt blijven.
Dus ben ik allerlei varianten gaan bedenken: Pravo of Pavo – PRaktijk of PRaktisch Algemeen Vormend Onderwijs? of Mapo – Middelbaar Algemeen Pratijkgerichtvormend Onderwijs. Maar dat bekt allemaal toch niet zo lekker…  Nee het lijkt me beter om iets toevoegen aan de Mavo. Wat dacht je van Mavo T voor kinderen die graag theoretisch aan het werk zijn en Mavo P praktisch ingestelde kinderen? In één oog opslag duidelijk wat het verschil is, maar ook dat het weldegelijk gelijkwaardig is.

Dan zit ik nog met die drie niveaus in mijn maag: gl, kb en bb? Wie begrijpt nu het verschil tussen gemengde leerwerk, kader-beroepsgerichte leerweg en basis-beroepsgerichte leerweg? Ik niet! Laten we het nu eens vooral simpel houden, net als in het mbo. Daar heb je niveau 1, 2, 3 en 4 en iedereen begrijp wat daar mee wordt bedoeld. Dus de Mavo P kun je dan op 3 niveaus doen: niveau 1, 2 en 3.

Probleem opgelost: mavo T en mavo P dat voelt vertrouwd, is betrouwbaar en degelijk, maar tegelijk benadruk je alleen de theoretische kant (dat is trouwens hartstikke saai) en de praktische kant (veel leuker toch?). En door met niveaus te werken weet iedereen waar je het over hebt en is de aansluiting richting het mbo toch ook veel duidelijker? Ik zeg DOEN!

(*)bron: Inspectie onderwijs