Waar zal ik beginnen? Deze en afgelopen week is er weer veel moois op mijn pad gekomen. Heel bijzonder was mijn trip naar Berlijn met minister Bussemaker, ocw beleidsmedewerkers, vakbondsmensen en leraren. Voor het zesde jaar werd de International Summit of Teaching Profession (ISTP2016) gehouden dit jaar. Hierbij komen 22 landen samen om over onderwijs te praten en in het bijzonder de professionalisering van de leraar: waar staan wij, waar staan de anderen, wat doen zij en wat kunnen we van elkaar leren? Wat mij op viel was dat er heel constructief gepraat en gedacht werd. Er werd goed geluisterd naar elkaar en er werden veel nieuwe connectie gelegd. De sfeer was open en ontspannen en ik heb dan ook hele leuke informele gesprekken gehad met bijvoorbeeld de vakbondsmensen van Letland en de persoonlijk medewerker van de Duitse minister van onderwijs. Ook werden wij als leraren gehoord bij het samenstellen van de speerpunten van Nederland van het komende jaar.

Nederland doet het niet zo slecht als je kijken naar de 22 landen die hier vertegenwoordigd waren.  Op het vlak van autonomie, kennis en netwerk-mogelijkheden – de 3 pijlers voor het vergroten van professionalisering van leraren volgens het OECD, hebben leraren in Nederland veel mogelijkheden. Er is op dit moment veel gaande: De onderwijscoöperatie die zich inzet voor startende leraren en het leraren ontwikkelfonds (LOF) mogelijk maakt, onderwijs 2032 van Paul Schnabel en scholende als lerende organisaties. We hebben het afgelopen jaar een aantal nieuwe strategieën uitgezet, die veel belovende zijn en daar moeten we zeker mee verder.

Nu ik zelf dicht bij het vuur sta, zie ik wat er allemaal kan en wat er allemaal is. Helaas is dat voor de “lesboer” op de werkvloer niet zo duidelijk, weet ik uit eigen ervaring. Wij, de leraren van het jaar, moeten dus als ambassadeurs aan de slag: leidinggevende informeren, maar ook de docenten. Een heel nobel doel, dus we hebben wat te doen: hoe gaan we de leidinggevenden en leraren bereiken, wat moeten we doen?

Onbekend maakt onbemind, dat is een feit en dat merk ik ook bij mij op school. Daarom was het niet alleen leuk maar ook belangrijk dat woensdag 9 maart een delegatie van OCW beleidsmedewerkers bij ons op school is komen kijken en praten. Tijdens een eerder bezoek aan OCW met een aantal collega’s en ook tijdens dit bezoek merk ik dat mijn collega’s positief verrast zijn over de kennis en kunde van OCW en dat ze het erg waarderen dat er naar ze geluisterd wordt.

Het mooie vind ik dat ìk weliswaar leraar van het jaar ben geworden, maar dat ik hiermee ook nieuwe dingen op mijn eigen school en mogelijkheden voor mijn collega’s mee breng, want uiteindelijk willen we als docenten allemaal maar één ding: het beste voor onze leerlingen.