Er was iets met hooi en er was iets met een vork…. Probeer je het eens voor te stellen: de zon schijnt, voor je ligt een enorme akker met hooi en achter je een hele kudde lieftallige beesten die honger hebben. Ze verwachten iets van jou, dat is duidelijk. Dus je schept er lustig op los met je hooivork: pluk hooi na pluk hooi. Dat gaat prima, maar na een tijdje begint het wel wat zwaar te worden. Maar je laat je niet kennen en je gaat vrolijk door en door en door. Maar dan komt er toch opeens dat onverbiddelijke moment dat je te veel hooi op je vork hebt.

Als leraar van het jaar krijg ik die enorme akker met mogelijkheden aangeboden. Zo veel leuke dingen om te doen, zo veel leuke mensen om te ontmoeten. In mijzelf zit een hongerig beest die verlangt naar het hooi van de “leraar-van-het-jaar-akker”. Dus ik begin met scheppen: een interview hier, een interview daar, een artikeltje, een blog. En nog een schep: congressen en panelgesprekken. En nog één: ontmoetingen TechniekPact, VHTO, onderwijsinspectie. En nog één: mijn “gewone” lessen op school, nieuw D&P profiel. En nog één: huis, tuin, kinderen, bruiloft organiseren……… Pfff het is allemaal zo leuk, maar die vork wordt wel zwaar zo, en zwaarder en zwaarder. En toen was er die bekende “te veel hooi op je vork nemen”.

In mijn enthousiasme had ik niet gemerkt dat mijn dagen vol liepen. In mijn enthousiasme bleef ik al mijn uren op school les geven en accepteerde ik bovendien de mogelijkheid om het nieuwe D&P profiel voor school op te zetten. In mijn enthousiasme deed ik daarnaast allemaal leuke dingen als ambassadeur voor het VO, wat al gauw neer komt op een extra dag werk in de week. In mijn enthousiasme was ik in mijn laatste vrije uurtjes bezig mijn bruiloft voor 1 juli te organiseren. Nooit geweten hoeveel werk dat is!

Het was op, ik was zo moe!

Wat baalde ik van het feit dat ik een starterscafé voor beginnende leraren  van de Hogeschool Utrecht moest afzeggen, Wat baalde ik ervan dat ik me ziek meldde op school en alle lessen uitvielen! Maar ik moest bijtanken.

Ik las laatst in de krant deze quote: “Alles waarvan je ogen gaan sprankelen moet je doen!”. Daar ben ik het van harte mee eens. Maar er zit wel een “maar” aan: als je veel dingen leuk vindt, dan kan het wel eens te veel worden. En als je dan niet op past, dan is niets meer leuk! Dus maak keuzes: ik ben met mijn school in gesprek gegaan en krijg nu één dag in de week vrij om aan mijn ambassadeursschap en aan het nieuwe D&P profiel te werken. Ik heb er weer zin in, maar ik zal ook ‘nee’ moeten leren zeggen!