Als het einde van de vakantie nadert, dan word ik altijd een beetje onrustig. Een week van de tevoren begin ik al met het aanpassen van het slaap-waakschema. Ik ben namelijk niet zo’n vroege opstaander, en in de vakantie sluipt het ‘later op staan’ er heel gemakkelijk in, maar ook het later naar bed gaan. Want wat is het heerlijk lang licht en wat kan je dan lekker lang in de tuin blijven hangen. En ach, de volgende dag toch geen verplichtingen, dus kan ik lekker blijven liggen.
Een week van tevoren begin ik dus al met het aanpassen van mijn slaap-waak schema. Maar ook mijn hersenen komen weer in een andere stand: beide hamsters in mijn hoofd die het rad draaiende houden, beginnen weer vlijtig samen te werken, waardoor ik ineens weer ga nadenken over de school, mijn lokaal, de lessen en de leerlingen.

Maar dit jaar was het toch een beetje anders. Een kriebel in mijn buik, een gevoel van onrust, een toch wel een beetje onbehaaglijk gevoel van het ‘niet helemaal onder controle’ hebben, want ik zou gaan beginnen op een nieuwe school: het FarelCollege in Ridderkerk!
Veertien jaar voor de zelfde school gewerkt, wiskunde gegeven om in te stappen, daarna techniek en natuurkunde in klas 1 en 2. Samen met de vakgroep een prachtig programma opgebouwd waarin we met twee klassen, twee docenten en een klasse-assistent dynamische lessen verzorgenden. Waarbij we niet alleen de leerlingen coachten naar zelfstandigheid, zelfvertrouwen en plezier in het werk, maar ook elkaar. Weten wat je aan elkaar hebt, en met z’n allen voor de hoogste kwaliteit gaan. Dat waren de beste tijden uit mijn schoolcarrière!

Waarom dan een ander school zou je zeggen? Mooi momenten zou je willen vasthouden, maar zo werkt de wereld natuurlijk niet. Zo’n 4 jaar begon de verandering met weer een verhuizing. Maar nu trokken we in bij de andere vmbo school op het leerpark. De bedoeling was om te fuseren. Drie jaar lang hebben we hard gewerkt met de techniekdocenten van onze beide scholen om een eenheid te vormen, samen te werken en weer voor de hoogste kwaliteit te gaan. En in feite ging dat behoorlijk goed. Totdat vorig jaar de stekker er plots uit getrokken werd en de fusie niet door ging. Stantepede moesten we als aparte scholen verder, met alle gevolgen van dien. Ik heb het afgelopen jaar met lede ogen aangezien hoe onze vakgroep ineen stortte, hoe de lessen weliswaar gedraaid werden, maar de jeu er wel een beetje af was, hoe het lokaal verrommelde doordat we geen goed overleg meer met elkaar hadden…. kortom alles wat we opgebouwd houden en waar we met z’n allen voor gingen, leek te verdampen.

Voor mij het moment om op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. En dat werd het FarelCollege in Ridderkerk als docent techniek en 21ste eeuw vaardigheden. Maar bovenal als ontwikkelaar van een nieuw vak: Technologie, dat aansluiting moet geven aan het profiel Dienstverlening en Producten.
Ik heb daar veel zin in, maar de start op de nieuw school vind ik toch best lastig: ik ben zoekende letterlijk en figuurlijk, want ik ben mijn vaste maatje kwijt, mijn vaste team kwijt, alles is anders.

En toch is het ook wel weer een beetje hetzelfde: Back to School!

 
backtoschool